Γιατί «Ο Κήπος της Αριάδνης»;
Γιατί αυτό το μέρος έχει τη δική του ιστορία.
Αριάδνη Κουμάρη ήταν φιλόσοφος και μεταφραστής που δίδασκε μαθητές από όλο τον κόσμο ακολουθώντας τη σωκρατική μέθοδο — θέτοντας ερωτήσεις αντί να δίνει απαντήσεις. Το 1980, οι μαθητές της έχτισαν αυτό το μέρος και φύτεψαν όλα τα δέντρα για το διδακτικό και θεραπευτικό της έργο, πολύ πριν ακόμη ο όρος “κέντρο αναψυχής” γίνει γνωστός στην Ελλάδα. Εμπνευσμένο από την αρχιτεκτονική των αρχαίων αιγυπτιακών ναών και την ακουστική των καθεδρικών ναών της εποχής της Νοτρ Νταμ, αποτελεί θεμέλιο για την πνευματική κληρονομιά της ανθρωπότητας.
Πάνω από όλα αυτά βρίσκεται ο μυθικός συμβολισμός της Αριάδνης: όχι τόσο εκείνη που περιπλανιέται μέσα στον λαβύρινθο, όσο εκείνη που τελικά βρήκε το δρόμο της επιστροφής. Το όνομα Αριάδνη σημαίνει “η πιο αγνή” — το αγνό μέρος της ψυχής, που έχει τις ρίζες του στη γη, έχει πάρει σάρκα και οστά και έχει βρει ένα σπίτι. Εδώ, ο μύθος μετατρέπεται σε τόπο: το όραμα δεν βρίσκεται πλέον κάπου ψηλά, αλλά βιώνεται εδώ, πάνω στη γη.
Όπως πάνω, έτσι και κάτω.
Η Δημητρά και ο Κήπος
Πριν από είκοσι χρόνια, έμεινα εδώ για μία νύχτα.
Είκοσι χρόνια αργότερα, μετά από ένα προσκύνημα στους ιερούς τόπους της Γαίας, βρέθηκα στους Δελφούς για πέντε μήνες — και ξαφνικά θυμήθηκα εκείνη τη μυστηριώδη νύχτα. Έτσι, πήγα να ψάξω το μέρος. Παρά τις αντιξοότητες, το βρήκα… άδειο και ανοιχτό. Μου έδωσε κάπως την αίσθηση ότι βρήκα ένα ορφανό που περίμενε να υιοθετηθεί. Και έτσι έκανα.
Ήρθα εδώ για να αναζωογονήσω την ενέργειά του — και να επαναφέρω αυτό το όμορφο μέρος σε αυτό που πάντα προοριζόταν να είναι: στην υπηρεσία της ανθρώπινης ψυχής.
